فاسئلوا اهل الذکر = حلقه معرفت مجازی

حضرت محمد صلوات الله علیه و آله فرمودند: دانش گنجینه ای است که کلید آن سوال است.

فاسئلوا اهل الذکر = حلقه معرفت مجازی

حضرت محمد صلوات الله علیه و آله فرمودند: دانش گنجینه ای است که کلید آن سوال است.

سلام علیکم
به حلقه معرفت مجازی خوش آمدید

این وبلاگ بخشی از وبلاگ رشحات است

rashahat.blog.ir

پرسش و پاسخهای بخش حلقه معرفت
مجازی، از وبلاگ رشحات به صورت
پستهای جداگانه، به این وبلاگ منتقل
میشه ان شاءالله تعالی...

قدم بر دیدگان حقیر میذارید در وبلاگ رشحات

smm.hadielahi@gmail.com

۲ مطلب با موضوع «نماز و عبادات» ثبت شده است

سلام و ادب
عه..! منم همیشه تسبیحات حضرت فاطمه سلام الله علیها رو جا میمونم.
فکر میکردم چه قدر کندم..!

یک سوال دارم.
آخرین سلام در نمازیعنی " السلام علیکم و رحمه الله و برکاته رو به کی میگیم؟

پاسخ:

سلام علیکم
راستش خیلیها به صحت الفاظ توجه نمیکنن که درست بخونند و تلفظ و...
چی بگم! جای بسی تاسفه! تبدیل شده به یک عادت که سریع تسبیحات رو بگیم! اما خیلی وقتها واژه هارو کامل نمیگیم !!!
و اصلا شاید اون معنی مورد نظر ، خروجی ذکر گفتن نباشه!

خب خداوند که کریم هست و احتمال زیاد همین عمل ضعیف رو می پذیره
اما مسئله اینه که ما چقدر وظایفمون رو درست انجام بدیم و با نمره چند قبول بشیم و سختیهاش رو تحمل کنیم...
بین نمره قبولی 10 با نمره قبولی 18 خیلی تفاوته !!!

اما پاسخ سوالتون:
1- بعضیها گفتند فقط ملائکه موکل انسان هستند
2- بعضیها گفتند تمام ملائک و فرشتگان
3- بعضیها هم گفتند انبای الهی

روایت:
در شب معراج حضرت که نماز خواندند و سلام اول را دادند به خودشان و بعد در سلام دوم به عباد صالحین اعم از جن و انس سلام دادند
متوجه شدند که انبیا و ملائکه پشت حضرت هستند و به آنها سلام سوم را گفتند


اما اون چه که قابل قبول تر هست، جمع این سه تاست...

اما مسئله مهم تر که ماباید توجه کنیم، مخاطبان سلام نیستند، فلسفه و چرایی این سلامهاست که بسیار راهگشاست و اگر مجالی بود و سوالی حتما عرض میکنم خدمتون

التماس دعا
یازهرا...
ذره ی ناچیز
سلامی دوباره خدمت برادرم.

کامنت اول:
نظر شما را در این مورد میخواهم بدانم که من در کتابی میخواندم بزرگی فرموده بود اگر بنده ای توان داشت که صد رکعت نماز بخواند در دو ساعت شکرانه این توانایی آن است که این کار را انجام دهد.با توجه که این نظر شخصی ایشان بود اما سوال من از شما این است که به نظر شما مثلا اگر کسی چنین نمازی با سرعت بخواند مثل آن کسی نمیشود که حضرت علی (ع) او را از عجله در نماز برای رسیدن به کارهای دیگر نهی و نکوهش کرده بود؟ کلا به نظر شما تند خواندن اذکار چه معایب یا منافعی (از این نظر که بنده سعی در خواندن بیشتر اذکار در مدتی کوتاه و استفاده از زمان برای طاعت بیشتر)دارد؟ ضمن اینکه بنده در مسجد بعد از نماز جماعت هم همیشه در ذکر تسبیحات حضرت زهرا (س) از همه عقب میمانم؟!

پاسخ:

سلام بر برادر عزیزم
استغفرالله، نفرمایید، حضورتون و سوالهاتون باعث برکته و بر حقیر منت میذارید و قدمتون روی هر دو چشمم...

اول درباره نظر اون بزرگوار: اینکه نباید این مسائل رو سلیقه ای بیان کرد! باید بیان دقیق دین رو اعمال کرد تا مردم بهره درست رو ببرند...
سوال در اصل صحبت ایشان: اصلا مگر صد رکعت نماز در دو ساعت واجب است که حالا بخواهیم شکرش را به جا بیاوریم؟!
حقیر سراپاتقصیر ترجیح میدهم به جای آن صد رکعت، ساعتها تفکر کنم، چرا که ما قدرت تفکر داریم،
و فرمودند یک ساعت تفکر بهتر از هفتادسال عبادت است
پس این اولی ست بر صد رکعت،
پس تفکر یک ساعته شکر هزارات ساعت صلوة است...

اما سوال شما: برای پاسخ باید به چند موضوع توجه داشت:

1- میزان توانایی افراد در گفتن اذکار از لحاظ تجویدی و صحیح خواندن قرائت
2- میزان تمرکز افراد بر معنی و مفهوم اذکار در هنگام قرائت اذکار
3- آیا اولویت با ذکر زبانی ست؟ با ذکر قلبی ست؟ یا فراتر از اینها اولویت با ذکر عملی ایت؟

نکته 1: در روایات همیشه کیفیت بر کمیت اولویت دارد و اصلا کمیت بدون کیفیت بی معناست ( از لحاظ فهم معنی لغات و قراءت صحیح )
نکته 2: در روایات اصل و ریشه همان مسئله اخلاص و ایمان حقیقی است...
حضور قلب اینجا بسیار کلیدیست...

چه بسا یک ذکر لا اله الا الله گفته شود با نهایت اخلاص و ایمان و نتیجه آن زندگی ای باشد پر از ذکر عملی و خدمت به خلق که متعاقبا دریچه های حکمت و برکت را به روی انسان باز کند ( البته این خودش کم کم انسان را به گفتن اذکار زیاد ملزم میکند همراه با اخلاص و ایمان حقیقی)

و برعکس هزاران ذکر لسانی که جایش و منزلتش همان دهان بوده و هیچ تاثیری بر قلب نگذاشته و تبدیل به ذکر عملی نشده است و هیچ خروجی نداشته ( البته به شرط نبودن اخلاص و ایمان حقیقی)

خب نتیجه:
نماز برترین عبادت و مهم ترین آنها سرشار و مملو از اذکار الهی ست
امام صادق علیه السلام میفرمایند: اگر انسان دو رکعت نماز بخواند و متوجه باشد که چه خوانده است، سلام می دهد نماز را در حالی که هیچ گناهی برای او باقی نمانده است مثل روزی که از مادر متولد شده است ( حدیث قدسی )
خب حالا با این عبارت چه نیازی به انجام اعمال شاقه از لحاظ ذکر است؟

امیرامومنین فرمودند: عبادتی و قرائت قرآنی که در آن تفکر نباشد، هیچ سودی ندارد ( دقت کنید به کلمه هیچ )

خب حالا
اذکار خودش زیاد است
حالا این زیاد بودن را به سرعت و کمبود وقت هم اضافه کنید
ذهن و دل درگیر در دنیایی ها و تخیلات واهی و... آدمهای ضعیفی چون من را هم در نظر بگیرید
اینها جلوی تمرکز و دقت و تفکر رو از همچون منی که غرق در وهمیات و ذهنیات مختلف دنیایی هستم، را می گیرد...

مگر اینکه این سرعت و زیادی اذکار توسط انسانی عارف باشد که همواره متوجه خداست و به او فکر میکند و هر لحظه به یاد اوست...
یعنی ذهن و دلی متمرکز به خداوند تبارک و تعالی و بی اعتنا به دنیا نیازمند است تا از این نوع ذکر گفتن، سود به دست آورده شود...

خب البته بعضی از اذکار نیازی به حضور قلب ندارد
مثل صلوات بر محمد و آل محمد ( که اگر نفسی داد و سوالی بود در این باره توضیح خواهم داد ان شاءالله )

راستی حقیر هم معمولا در تسبیحات حضرت زهرا سلام الله علیها عقب می افتم ! (با اینکه سعی میکنم سریع بگم اما غلط نگم) لکنت زبان هم ندارم
فکر میکنم بقیه یک مدل دیگه این ذکر رو میگن که اینقدر زود تموم میشه !!! شاید یک مدل دیگه هم هست :) ما بی خبریم حتما...

کامنت دوم:
البته این بزرگی که گفتم ازهمان عرفایی بود که اتصالش با عالم بالا قطع نمیشد.

پاسخ:

دعا کنید این نوشته ها اول بر نویسنده و گوینده و بعد بر خواننده و شنونده تاثیر بذاره و همه عامل باشیم با اخلاص...

بله خب، ایشون حتما طبق نظری این رو فرمودند، اما صحبت ایشان را قوی تر می شود رد کرد! توجه بفرمایید:
 
وقتی به ما فرمودند، شکرگزار باشید، نمیخواستد که ما را به سختی بیاندازند!
خداوند میفرماید یرید الله بکم الیسر ولا یرید بکم العسر

خب تصور بفرمایید ما چه تواناییهایی در این زمینه ها داریم، اگر شکرش به انجامش بود، و ما هم محکوم به شاکر بوند هستیم، آیا وقتی برای انجام دیگر امور زندگی باقی می ماند؟ برای کار، برای ورزش، برای علم اندوزی، برای خانواده و...
با این تعریف آن روایت که حضرت رسول زندگیشان را تقسیم بندی مینمودند زیر سوال میره!
چرا که مثلا ائمه اطهار توانایی این را داشتند تا بیشتر ساعتهای روز را مشغول نماز خواندن باشند! شکرش هم با آن فرض، به انجامش هست!
اما این را نمیبینیم در سیره معصومین...

تجلی و شکر نماز که گل سر سبد عبادتهاست، به خروجی آن در خدمت به خلق خدا برای رضایت خدا در راستای شناخت و معرفت خداست...

اللهم صل علی محمد وآل محمد و عجل فرجهم و العن اعدائهم اجمعین
التماس دعا
یازهرا...
ذره ی ناچیز